Stille Tocht

De Wageningse bevolking herdenkt de militaire en de burgerslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog

Met de Stille Tocht en de ceremonies bij het Joods Gedenkteken en bij het Monument voor de Gevallenen herdenkt de Wageningse bevolking de militaire en de burgerslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

De Stille Tocht start op 4 mei om 19.00 uur voor de Johannes de Doperkerk in de Bergstraat. De route leidt door de Hoogstraat naar het Joods Monument in de Walstraat, waar burgemeester Geert van Rumund namens de Wageningse gemeenschap naar Joods gebruik een steentje legt. Daarna zet de Stille Trom de stoet weer in beweging naar het Monument voor de Gevallenen aan de Costerweg. Daar speelt de Harmonie Wageningen koraalmuziek.
Ter aankondiging van de 2 minuten stilte blaast de trompettist de Last Post. Om 20.00 uur is het stil. Daarna speelt de Harmonie het Wilhelmus. Vervolgens vertelt burgemeester Geert van Rumund over zijn persoonlijke naoorlogse ervaringen. Schoolkinderen vertolken  hun betrokkenheid bij de herdenking. Daarna legt burgemeester Van Rumund namens alle Wageningers een krans bij het monument. Vertegenwoordigers van Wageningse organisaties leggen bloemstukken en daarna krijgen alle burgers de gelegenheid om zelf bloemen te leggen bij het monument.
Ceremoniemeesters Bob Kernkamp en Elsa Mast leiden de Stille Tocht.

Etienne Puylaert en de loyaliteitsverklaring

Voor aanvang van de Tocht, bij de Johannes de Doperkerk, spreekt Ben Puylaert. Ben is de zoon van Etienne Puylaert, die Algemene Landbouwkunde studeerde aan de Landbouw Hogeschool.
Etienne Puylaert werd als student in 1943 voor de keuze gesteld om een loyaliteitsverklaring te tekenen. Daarmee zou hij verklaren zich niet te verzetten tegen de bezetters. Hij besloot om niet te tekenen. Hij had geen onderduikadres, want zijn Zeeuwse geboorteland was spergebied. Bovendien kon het problemen opleveren voor zijn vader die burgemeester was. Daarom besloot Etienne zich te melden bij de bezetters. Hij werd te werk gesteld in Duitsland en keerde in 1945 terug in Nederland. Nooit sprak hij meer over de oorlog. Ben Puylaert vertelt het verhaal van zijn vader dan ook op basis van brieven die zijn vader aan zijn ouders in Nederland schreef.
Dit verhaal sluit aan bij het toneelstuk Getekend, dat mede vanwege de 100e verjaardag van de universiteit van 6-9 mei in de Junushoff wordt opgevoerd. Het landelijke thema ‘lokaal verzet’ staat hierin ook centraal.